Biżuteria ręcznie robiona - przewodnik po technikach

Zapraszamy wszystkich miłośników rękodzieła do lektury naszego przewodnika po technikach biżuterii ręcznie robionej. Chcemy Wam przybliżyć świat biżuterii artystycznej, byście mogli doceniać nie tylko piękno ręcznie tworzonych prac, ale także wysiłek jaki każdorazowo wkładają Projektanci w ich wykonanie. Ze słownika technik dowiecie się jak wygląda warsztat Twórców, jakie techniki stosują przy tworzeniu artystycznej biżuterii srebrnej - kolczyków, bransoletek czy naszyjników, a także ozdób z filcu i awangardowych torebek. Rękodzieło z każdym dniem zyskuje coraz większe grono zwolenników. I nic w tym dziwnego, gdyż biżuteria ręcznie robiona zapewnia bardzo szeroki wybór wzorów, bogactwo technik, materiałów i kolorystyki. Prace tworzone są z pasją i zaangażowaniem, czego absolutnie nie można powiedzieć o masowej produkcji. Biżuterię handmade cechuje wysoka jakość i oryginalność wzorów.

Jeśli poszukujecie odmienności i unikatowości powinniście swoje zainteresowanie skierować na rękodzieło i biżuterię artystyczną. Dodatkowo możliwość wykonania biżuterii na nasze indywidualne zamówienie to coś co sprawia, że możemy poczuć się wyjątkowo...

Nasz asortyment to głównie biżuteria ręcznie robiona: kolczyki, korale, naszyjniki, bransoletki, broszki i pierścionki, ale także artystyczne torebki i dekoracje handmade do wnętrz.

Przykład: Katarzyna Ułan

Filc jest powszechnie znany jako materiał techniczny, ale wystarczy obejrzeć biżuterię artystyczną czy torebki z filcu by przekonać się jaki to piękny materiał i jak wszechstronny. Słowo filcowanie to spolszczona wersja niemieckiego słowa, określającego spilśnianie. Brzmi tajemniczo, a jest to po prostu bardzo stara metoda wytwarzania tkanin. Dziś wzbudza zainteresowanie jako niepospolita technika, lecz kiedyś była metodą stosowaną powszechnie. Do dziś tą metodą wytwarzane są walonki i stroje ludowe.

Proces filcowania może przebiegać na kilka sposobów. Przede wszystkim filcować można na mokro i sucho, ale w obrębie tych dwóch sposobów można wyróżnić kolejne, jak np. filcowanie nuno - to japońska metoda filcowania, za pomocą której udaje się stworzyć gładkie materiały doskonałe do szycia ubrań czy szali. Z ręcznie wykonanych kul z filcu, można następnie stworzyć kolczyki, bransoletki czy korale z dodatkiem innych materiałów, np. kamieni. Biżuteria wykonana w ten sposób jest niezwykła i niepowtarzalna, np. filcowe kwiaty to bardzo efektowne broszki, a kwiaty na dredach tworzą wyjątkowe naszyjniki. Torebki z filcu mogą powstawać zarówno metodą filcowania jak i z gotowych arkuszy filcu. Efekt
końcowy tych metod jest bardzo różny. Obejrzyjcie nasze torebki z filcu
i biżuterię i przekonajcie się jak ciekawa to technika.

Przykład: Usłana różami

To kolejna technika wykonywania biżuterii artystycznej, która pierwotnie nie była techniką biżuteryjną. Stosuje się ją do zdobienia tkanin. Wykonywanie w ten sposób biżuterii należy do technik bardzo pracochłonnych. Bransoletki i naszyjniki tworzone są z mnóstwa drobnych koralików, które są misternie naszywane na tkaninę stanowiącą bazę. Tą metodą powstają prawdziwe arcydzieła biżuterii handmade.

Wyodrębnia się dwa podstawowe ściegi - wsteczny (do przyszywania koralików) i ścieg pejotlowy (do oprawiania koralikami kaboszonów i kamieni). Niektórzy Projektanci do wyrobu naszyjników, bransoletek czy kolczyków stosują także technikę mieszaną haftu sutasz i haftu koralikowego.

Przykład: Art emida

Sutasz stosowany jest do ozdoby odzieży, zasłon i firanek. Można go spotkać także w introligatorstwie. Jest to wąski, dekoracyjny splot, wykonany z cienkich sznurków. Składa się z kilku nitek podstawowych, oplatanych nitkami dodatkowymi. W biżuterii ręcznie robionej stosowany jest od niedawna, ale już podbił serca wielu miłośników rękodzieła.

Biżuteria z kolorowych splotów jest bajkowa i bardzo efektowna. Tylko od wyobraźni twórcy zależy jak skomplikowane wzory powstaną. W bransoletkach i kolczykach cienkimi sznureczkami oplatane są kamienie naturalne, perły i kryształy tworząc razem harmonijne kompozycje. Bywa że Twórcy rękodzieła łączą technikę sutaszu z makramą.

Przykład: Papaja

Dodatki wykonywane makramą były modne w latach 60-tych, ale moda na nie powraca. Tym razem w postaci mikro makramy, czyli elementów biżuterii artystycznej. Makrama polega na wiązaniu sznurków bez użycia igły, drutów czy szydełka.

Biżuteria handmade z makramy jest kolorowa, może być ozdobiona kamieniami, zwraca uwagę pięknymi splotami sznurków. Najmodniejsze są obecnie makramowe bransoletki oraz kolczyki i naszyjniki, ale tą metodą powstają także artystyczne torebki.

Przykład: Sefora

Dość dobrze znana technika ozdabiania przedmiotów dekoracji wnętrz, ale także biżuterii artystycznej - naszyjników, bransoletek i ręcznie robionych kolczyków. Technika polega na naklejaniu na dekorowane przedmioty warstw, bardzo cienkich, papierowych serwetek lub innych cienkich materiałów, a następnie lakierowaniu kilkoma cienkimi warstwami, aby uzyskać gładką, jednolitą powierzchnię.

Powszechnie zdobione są w ten sposób przedmioty drewniane, ale tą techniką można ozdabiać także szkło, metal itp. Moda na styl vintage i retro jest doskonale realizowana właśnie przez tą technikę poprzez postarzanie dekorowanych powierzchni. Dzięki zastosowaniu odpowiednich lakierów można uzyskać efekt spękanej powierzchni, nie jest to jednak łatwe... jak większość technik stosowanych w rękodziele wymaga czasu i precyzji, aby wykonać rzeczywiście piękny przedmiot.

Przykład: Szklaki

Witrażem powszechnie określa się prace, które powstają z tafli kolorowego szkła. Jednak zupełnie inną technikę witrażu stosuje się w architekturze, np. w kościołach, a inną w biżuterii artystycznej czy elementach wystroju wnętrz. Technikę witrażową, w której powstaje biżuteria handmade określa się jako technikę Tiffany`ego. Jej pomysłodawcą jest Louis Comfort Tiffany, którego nazwisko kojarzymy oczywiście z misternymi lampami.

Dzięki technice Tiffany`ego i zastosowaniu cienkiej folii miedzianej mogą powstawać nieduże, delikatne prace, takie jak kolczyki. Niezwykłej precyzji i umiejętności wymaga wycinanie różnych kształtów z tafli szkła. Biżuterię może tworzyć jeden element lub kilka połączonych ze sobą. Po wycięciu kawałki szkła owija się folią, a następnie lutuje cyną. Taśmy miedziane mogą mieć różne barwy i nadawać różny charakter artystycznym wyrobom.

O urodzie biżuterii Tiffaniego poza umiejętnościami Projektanta, decyduje szkło i jego niesamowite barwy. Jednak tą techniką oprawiać można różne materiały, także kaboszony lub pomiędzy szklane, przezroczyste tafle wkładać różne elementy i oprawiać. Pomysłów na oryginalną biżuterię artystyczną może być bardzo wiele.

Przykład: Attentte

To technika wykonywania srebrnej biżuterii artystycznej, którą można stosować w domowej pracowni bez konieczności wyposażania jej w profesjonalny sprzęt. Dzięki tej technice niemalże niezauważalna jest różnica między biżuterią wytwarzaną tradycyjnymi metodami, a domowymi.

Art Clay to technika japońska. Materiał w jakim się pracuje to mieszanka srebra, środka wiążącego i wody. Ma on konsystencję gliny i można go dowolnie modelować. Daje to niemalże nieograniczone możliwości tworzenia biżuterii artystycznej, ponieważ stosować można także wszystkie metody dostępne przy tradycyjnej obróbce wyrobów srebrnych. Przy projektowaniu kolczyków, broszek czy naszyjników można wykorzystywać także szkło, emalię i cyrkonie.

Wyroby wymagają wysuszenia, a następnie wypalenia - wystarczy do tego piecyk lub palnik. Podczas wypalania woda wyparowuje, a spoiwo spala się. Dzięki zastosowaniu tej techniki można połączyć nieograniczone pomysły charakterystyczne dla rękodzieła z urodą i szlachetnością wyrobów srebrnych.

Przykład: Wisteria Gardens

W tej technice powstają niezwykłe, bardzo delikatne wyroby. W Japonii powstawały z niej głównie tradycyjne ozdoby do włosów - kanzashi, grzebienie lub szpile w formie kwiatów. Dawniej noszone były zarówno przez kobiety jak i mężczyzn. Technika ta, jak i ozdoby w niej wykonane, to symbol geiko, kojarzony z elegancją i kobiecością.

Hana Kanzashi to biżuteria ręcznie robiona tworzona z jedwabiu metodą zwaną tsumami. To wymagająca cierpliwości i precyzji technika rękodzieła, polegająca na składaniu w specjalny sposób poszczególnych płatków, każdego osobno. Następnie płatki należy nakleić za pomocą kleju ryżowego do wyciętych z tektury kół. Dzięki temu powstają kwiaty, które następnie łączy się w bukiety. Projektanci rękodzieła i biżuterii handmade metodą tą wykonują także kolczyki i broszki, a nawet naszyjniki.

Przykład: Scradeus

Recykling to określenie metody ochrony środowiska naturalnego, która polega na ograniczeniu zużycia surowców naturalnych i zmniejszeniu odpadów. Zasadą główną tej metody jest jak największe ponowne wykorzystanie zużytych materiałów. W świecie artystów i projektantów zagadnienie to oczywiście odnalazło  odzwierciedlenie.  Możemy  podziwiać i cieszyć się niezwykłą ekologiczną biżuterią, a także wieloma przedmiotami dekoracyjnymi, powstałymi z powtórnie użytych materiałów.

W wielu przypadkach dopiero po dokładniejszym przyjrzeniu się dostrzegamy, że prace powstały z materiałów wtórnie użytych. W rękach zdolnych Projektantów kapsle, puszki czy plastikowe butelki stają się bardzo eleganckimi kolczykami, broszkami czy naszyjnikami. Tu unikatowość i oryginalność rękodzieła sprawdza się najbardziej. Nie spotkamy bowiem drugiego, identycznego egzemplarza biżuterii recyklingowej - bransoletek ze spinaczy, kolczyków z elementów zegarków, naszyjników z papieru lub guzików, czy kolekcji biżuterii artystycznej powstałej z niechcianych książek. Niemalże każda rzecz, czy materiał może zostać ponownie zastosowany, wszystko zależy od nieograniczonej wyobraźni twórcy.

Dzięki takiej biżuterii można nie tylko być modnym, ale świadomie dążyć do zmiany naszego stosunku do środowiska naturalnego.

Przykład: la esperanza

Ostatnio coraz częściej spotyka się biżuterię artystyczną oksydowaną, czyli inaczej czernioną. Dzięki oksydowaniu nowy wyrób nabiera szlachetności biżuterii z innej epoki, noszonej od pokoleń.

Zabieg postarzania wykonuje się za pomocą oksydy - chemicznego roztworu nakładanego na gotowy wyrób. Kolczyki czy naszyjnik zanurza się w ciepłej lub zimnej kąpieli. W wyniku tego procesu elementy srebrne biżuterii stają się czarne. Bardzo ważnym etapem jest polerowanie oksydowanego wyrobu. Jest to bardzo żmudne i czasochłonne. Po prawidłowym wypolerowaniu w naszyjniku czy broszce ciemne pozostają jedynie zakamarki, miejsca których nie udało się wypolerować.

Przykład: la esperanza

to bardzo modna i często spotykana technika wykonywania biżuterii artystycznej. Kolczyki czy bransoletki wykonane tą techniką to prawdziwe klejnoty, a często stosowane w tego rodzaju wyrobach oksydowanie dodaje biżuterii niespotykanego uroku. Technika polega na wyginaniu srebrnych drutów w fantazyjne wzory, owijaniu ich cieńszymi drutami srebrnymi, całość skupiona jest wokół głównego elementu, jakim jest ozdobny kamień.

Kompozycje mogą być oczywiście proste jak i bardzo skomplikowane. Technika wire wrapping umożliwia łączenie ze sobą różnych elementów bez konieczności ich lutowania. W ten sposób powstaje niezwykle efektowne rękodzieło, skomplikowane i pracochłonne.

Przykład: Weronika Woźniczka

to stara technika rękodzielnicza, stosowana dawniej przy tworzeniu zbroi. W biżuterii ręcznie robionej znalazła zastosowanie do tworzenia głównie naszyjników i bransoletek, ale także kolczyków.

Polega ona na tworzeniu biżuterii poprzez łączenie ze sobą ogniw z drutu, wielu kółeczek takiej samej lub rożnej wielkości. Po połączeniu kółeczek powstają często bardzo skomplikowane formy. Różne kombinacje i sploty tworzą oryginalną biżuterię handmade.

Przykład: Pracownia Koroneczka

Koronka frywolitkowa, inaczej czółenkowa wykonywana jest za pomocą czółenka, szydełka i drutów. Jest to technika stosowana od końca XVII wieku i uważana za jedną z najtrudniejszych. Biżuterię artystyczną wykonaną z koronki frywolitkowej cechuje niezwykła delikatność i kobiecość.

Są to bardzo precyzyjne, ręcznie wykonane sploty, z cienkich nici w różnych kolorach. Wymagają one cierpliwości i dużych zdolności manualnych. Podobne wyroby - kolczyki, naszyjniki i bransoletki powstają także na szydełku, z kolorowej muliny. To również bardzo ciekawe prace o ludowych inspiracjach.

Przykład: Janine Byrom

Retro oznacza staromodny przedmiot, np. biżuterię, ale w znaczeniu klasyczny, ponadczasowy, czyli zawsze modny. Określenie to stosuje się często do stylu vintage występującego nie tylko w modzie, ale także w dekoracji wnętrz.

Styl ten cechuje noszenie rzeczy stylizowanych na stare, z innej epoki oraz łączenie różnych stylów. Strój vintage jest awangardowy i odważny, bo łączący w niespotykany sposób różne elementy ubioru. Biżuteria o cechach vintage to np. wszelkiego rodzaju broszki, kolczyki czy naszyjniki z użyciem kamei i pereł.

Przykład: Retro Drobiazgi

to technika artystycznego ozdabiania albumów, zdjęć czy notesów. Zdjęcia z podróży ozdabiane są wycinkami i pamiątkami z wakacji. W rezultacie powstaje szczegółowa historia danego wydarzenia i jego uczestników.

Zdjęcia wraz z dodatkowymi elementami naklejane są na karton, karty kartonu zaś mogą zostać połączone, tworząc ręcznie robiony, pamiątkowy album. To świetny sposób na twórcze spędzanie czasu z dziećmi.

Przykład: OriBella

to pochodząca z Chin sztuka składania papieru. Jednak rozwinęła się i cieszy się ogromną popularnością w Japonii. Poprzez odpowiednie zaginanie kartki papieru tworzone są różne, czasem bardzo rozbudowane figury. Kartki z której powstaje origami nie można ciąć, ani kleić, figury tworzone są wyłącznie poprzez zginanie papieru.

W tej technice powstają także elementy biżuterii artystycznej. Tulipany i inne kwiaty z papieru są odpowiednio zabezpieczane, aby były odporne na wilgoć i inne zniszczenia, a następnie oprawiane w srebro. Efektem jest oryginalna biżuteria handmade, ręcznie robione kolczyki i naszyjniki.

Przykład: Pracownia Neores

tą techniką były wykonywane w XVII wieku w Japonii miecze samurajskie, teraz służy złotnikom do tworzenia artystycznej biżuterii. Biżuteria wykonana tą techniką jest bardzo efektowna, ponieważ technika ta polega na wzajemnym przenikaniu się różnych metali, np. platyny, srebra oraz białego i żółtego złota, a także miedzi i mosiądzu.

W obrębie tej techniki wyróżnia się różne style, w zależności od uzyskanego wzoru. Efekt końcowy to powierzchnia przypominająca nie do końca wymieszane w jednym naczyniu, różnokolorowe farby. Każdy wyrób ma niepowtarzalny wzór. Niewiele osób zajmuje się tą techniką, jest rzadko stosowana, więc biżuteria powstała w ten sposób jest prawdziwie ekskluzywna.

Przykład: WeLoveFolk

Wszechobecna moda na styl ludowy ogarnęła przede wszystkim torebki, głównie te wykonane z filcu, ale folkowe hafty zdobią także naszyjniki, paski i inne elementy ubioru. Hafty, które spotykamy na torebkach z filcu i bogato wyszywanych naszyjnikach, to często przetworzone w nowoczesny sposób tradycyjne wzory. Wróciła także moda na duże, obfite i kolorowe korale.

Wycinanki z kolorowego filcu stają się ciekawymi broszkami i kolczykami. Biżuteria ręcznie robiona tego typu jest unikatowa i niezwykle barwa, założona do odpowiedniego stroju stworzy niepowtarzalny efekt. Dawniej biżuteria ludowa zdobiła odświętny strój, najwyżej ceniono koral i bursztyn. Biżuterię z bursztynu powszechnie noszono na wybrzeżu i Kurpiach. Metalowe ozdoby występowały zaś na południu Polski.

Przykład: Scradeus

Biżuteria ręcznie robiona z dodatkiem elementów zatapianych w żywicy, to bardzo trudna do wykonania ozdoba. Na wstępie należy przygotować formy, w które żywica jest wlewana. Żywicę miesza się w odpowiednich proporcjach z utwardzaczem, roztwór należy odpowietrzyć i wygładzić powierzchnię po wlaniu do formy. Utwardzanie odbywa się w wysokiej temperaturze, ale należy uważać, aby powierzchnia nie popękała. Powstały w ten sposób wyrób należy pociąć w kształty, które chcemy uzyskać. Ostatnim etapem jest żmudne polerowanie wyrobu.

W żywicy zatapiać można niemalże wszystko, w ten sposób powstają bransoletki z zatopionymi folkowymi wzorami, kwiatami, nasionami lub bardziej awangardowe bransoletki i kolczyki z zatopioną kliszą czy elementami zegarków.

Przykład: Yamira

Swarovski to rodzinna firma, istniejąca od 116 lat, została założona w 1895 roku przez Daniela Swarovskiego w Austrii. W Polsce firma najbardziej znana jest z produkcji kryształów, będących elementami biżuterii. Kryształy mają przeróżne barwy i kształty oraz różne szlify. W połączeniu ze srebrem kryształy tworzą bardzo efektowną i elegancką biżuterię.

Ze względu na swoją niezwykłą urodę kryształy stosowane są także do wyrobu biżuterii handmade przez rękodzielników. Pięknie prezentują się w kontraście z czernionym srebrem, w kolczykach i naszyjnikach wykonanych techniką wire wrapping, w bransoletkach sutasz, a nawet plecionych pierścionkach.

Przykład: Mała Manufaktura

jest to stosunkowo nowa technika, stosowana do tworzenia głównie naszyjników. Motywy kwiatowe tworzy się na rożnego rodzaju szablonach, z kawałków tkanin, z dodatkiem guzików i koralików. Uformowane na szablonach kwiaty zszywa się i łączy ze sobą tworząc przestrzenne formy. Powstają w ten sposób bardzo kobiece i eleganckie naszyjniki. W pastelowej kolorystyce nawiązują do stylu vintage.

Przykład: Pandora

Modułowe bransoletki znalazły w Polsce wiele zwolenniczek. Głównym produktem duńskiej marki Pandora są bransoletki z zawieszkami. Produkt skierowany jest do kobiet, które chcą samodzielnie komponować swoją biżuterię. Spośród wielu koralików można samodzielnie dobierać te, które mają dla nas jakieś znaczenie, symbol lub upamiętniają ważne dla nas chwile.

Ponieważ bransoletki są modułowe, można je dowolnie zmieniać, dodając lub odejmując poszczególne koraliki. Z koralików można tworzyć nie tylko bransoletki, ale także naszyjniki. Koraliki są bardzo wysokiej jakości, mają piękne kolory i ciekawe kształty. Do modułowych bransoletek stosowane są zawieszki Charms. Często przybierają zabawne formy, np. mini torebeczek czy kluczyków, stringów lub baletek.